April 2020opluchtingmaandwant jij leek meer relaxedopvallend op je gemakdus ik ontspandehet gevaar leek gewekendoemdenken werd droomdenkenover veelbelovende toekomsteneindelijk levensvreugdemisschien, ooit Aprilde maand waarin jij (onopgemerkt) je sluitstuk voorbereiddeen ik,onwetend,durfde te ademenbrokjes illusiezorgvuldig afwoogmij wikkelde in jouw gezelschap Aprildertig etmalen waarin nog niets van tafel werd geveegdmet iriserende lenteblaadjesbrommende hommelsen de zon die in jouw grote…Read more
Ja, ik weet het, jij bent bij mijdat geloof ik althans, de meeste dagen mijn mens-zijn strooit twijfelals zout in de wondeego wrijft het er lekker in dus vraag ik jou hardop ben jij hier?of verzin ik het? Jouw antwoord komt twee uur later in de tweedehands winkelwaar jij mijn handleidt naar ‘zomaar’ een boekdat…Read more
Stelwe waren die nacht op de fiets gesprongenjij achterop het kinderzitjekleuterarmpjes rond mijn middelik hevig trappendlongen die zwoegenkilometers makend en afstand vergrotendzigzaggendgebruik makend van lantaarnloze veldwegenen begroeide waterkantenverdwijnend in onvindbaarheid maar ik fietste niet met je wegik sprak troostwoorden die niet hielpenhield je vast met armen en benenen liefdeomdat ik bang was, laf wasen omdat…Read more
Radeloos kijkend probeertze flarden te grijpenvan wat voor anderen zo gebruikelijk isze knikt afwezig bij een annekdotewiegt nerveus heen en weer wantde deur van haar geheugen is nagenoeg dichtdus veel is onbegrijpelijkze weet wie hij iszegt zijn naam met een cocktail van opluchting en ongeduldwie heeft mijn spullen afgepaktwe kunnen beter niet uit de kamer…Read more