April 2020
opluchtingmaand
want jij leek meer relaxed
opvallend op je gemak
dus ik ontspande
het gevaar leek geweken
doemdenken werd droomdenken
over veelbelovende toekomsten
eindelijk levensvreugde
misschien, ooit
April
de maand waarin
jij (onopgemerkt) je sluitstuk voorbereidde
en ik,
onwetend,
durfde te ademen
brokjes illusie
zorgvuldig afwoog
mij wikkelde in jouw gezelschap
April
dertig etmalen waarin
nog niets van tafel werd geveegd
met iriserende lenteblaadjes
brommende hommels
en de zon die in jouw grote ogen
scheen zonder te onthullen
dat jij ondertussen afscheid nam
Toen was april op
en werd ooit
nooit
‘Het wordt beter’
zei de tijd zacht
‘laat mij maar
het werk doen’
Lieve zus, mooie woorden xxx
Ooit blijft……ooit kunnen jullie elkaar weer omhelzen. ❤️
Dat is waar. Een andere toekomst dan ik voor Kjell had gewenst, maar daarmee niet slechter. Gewoon nu af en toe shit xxx
Wat voel ik jouw verdriet in deze tekst…. voor beiden blijkbaar hoopvol…jij hoop op leven…hij hoop op dood, verlost van pijn..🫂 ooit zien jullie elkaar weer, nooit laten jullie elkaar los.💞
Dank je Chris, zo had ik het nog niet gezien. Beide hoop… Eigenlijk heel mooi. Lieve reactie van je xxx