April 2020opluchtingmaandwant jij leek meer relaxedopvallend op je gemakdus ik ontspandehet gevaar leek gewekendoemdenken werd droomdenkenover veelbelovende toekomsteneindelijk levensvreugdemisschien, ooit Aprilde maand waarin jij (onopgemerkt) je sluitstuk voorbereiddeen ik,onwetend,durfde te ademenbrokjes illusiezorgvuldig afwoogmij wikkelde in jouw gezelschap Aprildertig etmalen waarin nog niets van tafel werd geveegdmet iriserende lenteblaadjesbrommende hommelsen de zon die in jouw grote…Read more
Onze grote kleine vriendrende 500 metermet een grote grijns op zijn snoetmijn ogen liepen over diezelfde dag liep zijn papaeen halve marathonondanks blessuremijn ogen liepen over wat een positieve energie mijn batterij laadde opmijn gezicht gloeide van de zonde wereld was weer even prachtig
‘Jij bleef wie je bent’die gedachte schiet door mijn hoofdbij het zien van al die verklede lui in vrolijke kleurenals kind zei jewaarom moet ik mij verkledeniemand anders zijnik ben toch gewoon ik?op die foto van joudie vreselijk harde fotojij, in het zwart tussen al dat schemergroenschilder ik de mooiste kleurenen mijn tranen vormen een…Read more
Stel dat al die regendruppels tranen waren van verdrietlaat het dan uren regenenzodat water buiten oevers gaatstraten blank staankelders onderlopen enakkers verzuipende zon zich een week niet laat zien misschien dat mensen danbegrijpenhoe het bijna onmogelijk isje ogen te sluiten voor verdriet van een ander net te doen alsof er geen oorlogen zijnver van eigen…Read more