
Jij voelde je al snel thuis
terwijl ik moest wennen
aan jou, ongenode gast
nee, geen gast
die zou tenminste
vroeger of later zijn biezen pakken
jij nam je entree voor onbepaalde tijd
nou ja, onbepaald, tot mijn dood
hoewel het soms lijkt dat je met de noorderzon bent vertrokken
verras je mij veel te vaak door mij
op onbewaakte ogenblikken
ineen te laten krimpen
jij voelt je op je gemak
tijdens het bijwonen van mijn hartzeer
misschien teer je juist daarop
en toch wens ik dat je nooit vertrekt
want dan vergeet ik de reden
van mijn waanzinnig diepe wond
zijn lach, zijn gezicht, zijn stem en geur
dus blijf zolang je wil
je bed is gespreid, ontbijt inclusief
mi casa es tu casa
voor altijd
Heel zwaarwichtig , maar hartverscheurend mooi verwoord Eva
Dank je Peter, zwaarwichtig en hartverscheurend, ze passen wel bij elkaar, vind je niet? xx