Auteur: Eva Knebel

Een regel

Een regel in een boek: ‘zo’n zelfde zinkend gevoel’,en meteen ervaar ik de zuigingdie het zware verdriet om joumet zich meebrengtnaar zo een diepe dieptedat dit zinken desastreus kan zijnmits ik zwemen blijf zwemmenzodat ik niet verdrink Gelukkig heb ik A en B

Niet leuk

Vandaag keek ik naar een kistwaarop kaarsen kleurrijke bloemen ernaastik hoorde mooie woordenzag foto’s van een wonderbaarlijk leveneen leven geleefd vandaag groette ik die kisthet lichaam dat daarin laghuilde tegen de borst van mijn zusstille tranen zei “niet leuk” de bitterballen waren lekkerde temperatuur zaligniet iedereen zag de vlinder boven onze hoofdenfladderend liefde over ons…Read more

Ik ben hier

Ik ben hier en jij ookalleen zie ik je nietjij ziet mij welzowaar zonder zintuigen omdat ik energie benen jij ooken dus zijn wij éénhelaas heb ik nog wel een lijfen dus zintuigen en zie jou nietik voel je nietik ruik je nietik hoor je nieten zo op gezette tijdenis dat g*dver de g*dver niet…Read more

Vijf

Hoe noem je hetjouw vijf jarig overlijdensjubileum?Als jij nog een lijf had zouden wij er wel een term op plakkenterwijl we gierend van de lach naast elkaarop de bank zouden zitten.Steeds meliger zouden de ideeën wordenelkaar overtreffend met sarcasmedaar was jij en ben ik goed in.Tot dat wij, uitgeteld, zoiets zouden zeggen als;“Goh, gelukkig dat…Read more