laat ik het duister achter of wint het nodig ik het licht binnen of sluit ik mijn hart laat ik mijzelf toe te helen of kwijn ik weg in diepe spelonken van waanzin mag ik jouw as strooien in mijn open wond of smeer ik haar vol met nonsens wie kan mijn pijn anders dragen…Read more
anders dan de vorige jarenvoel ik mij leegdat beangstigd mijniets voelen is erger dan veel voelendat laatste ben ik gewendhet hoort bij mijhet is de belichaming van wie ik bendeze leemte in mijbiedt geen houvastis onbegrensdecho loosgeen omkadering van het gemiswie ben ik nogzonder bewogenheiddus kom kom mij rakenberoerenkraak mijn hart opnieuwkapottot een poel van…Read more
Vandaag ging ik weer eens naar de stad. Maastricht is echt een gezellige winkelstad, en mijn doel was een rok te vinden en een cappucino te drinken. Dus hup, de fiets op. Mijn lijf protesteerde tegen mijn flukse gezwindheid, want er zit een verkrampte spier aan een van mijn onderste ribben. En ik negeerde deze….Read more
April 2020opluchtingmaandwant jij leek meer relaxedopvallend op je gemakdus ik ontspandehet gevaar leek gewekendoemdenken werd droomdenkenover veelbelovende toekomsteneindelijk levensvreugdemisschien, ooit Aprilde maand waarin jij (onopgemerkt) je sluitstuk voorbereiddeen ik,onwetend,durfde te ademenbrokjes illusiezorgvuldig afwoogmij wikkelde in jouw gezelschap Aprildertig etmalen waarin nog niets van tafel werd geveegdmet iriserende lenteblaadjesbrommende hommelsen de zon die in jouw grote…Read more