Onze grote kleine vriendrende 500 metermet een grote grijns op zijn snoetmijn ogen liepen over diezelfde dag liep zijn papaeen halve marathonondanks blessuremijn ogen liepen over wat een positieve energie mijn batterij laadde opmijn gezicht gloeide van de zonde wereld was weer even prachtig
Vannacht kwam je even langsdressed in blackzoals altijdje was vrolijk en ook nietzoals altijdje sprak tegen mij, korte zinnenzoals altijden je verdweenzoals voor altijd ze zeggen dat dromenbezoekjes zijnnaar werelden parallel aan dezewas ik dan in jouw wereld of jij in de mijneen leef ik dan nog of juist jijof misschien leven we allebeiin meerdere…Read more
‘Jij bleef wie je bent’die gedachte schiet door mijn hoofdbij het zien van al die verklede lui in vrolijke kleurenals kind zei jewaarom moet ik mij verkledeniemand anders zijnik ben toch gewoon ik?op die foto van joudie vreselijk harde fotojij, in het zwart tussen al dat schemergroenschilder ik de mooiste kleurenen mijn tranen vormen een…Read more
Na vier jaar en negen maanden precies vandaag ben ik helemaal versmolten met het feit dat Kjell niet langer bij me is in een aards lichaam. Dat betekent niet dat ik hem niet mis. Zijn slungelige lijf, zijn onhandige knuffels, zijn puberbuien. Hij is overal. Als ik aan het klungelen ben op de pc ‘hoor’…Read more