laat ik het duister achter of wint het nodig ik het licht binnen of sluit ik mijn hart laat ik mijzelf toe te helen of kwijn ik weg in diepe spelonken van waanzin mag ik jouw as strooien in mijn open wond of smeer ik haar vol met nonsens wie kan mijn pijn anders dragen…Read more
Terwijl het leven haar mee neemt langs kronkelwegen en zanderige hoogtes, tussen wuivende groene halmen die binnen een half jaar goudgeel en knisperend onder de gloeiendhete middagzon hunkeren naar de dorsmachine, voelt zij hoe zij ook kreukelt, vouwt en rimpelt. Zonder het smeuïge dat er ooit in haar lichaam huisde, zonder de lijm die haar…Read more