Categorie: Poëzie

Iets laat mij, tijdens het eten
op staan en naar buiten gaan

in de schemerige dauw
druppels aan een web
ik veeg het uit mijn gezicht
dan hoor ik ze
chaotisch, luidkeels roepend
naar elkaar, ik zie
ze nauwelijks, te donkergrijze hemel
Melancholie met een hoofdletter
ik schiet vol, als altijd

bij het horen van trekvogels
de tranen doen mij denken aan jou
ik luister en tuur, ontroerd
een gevoel van ontluistering
tezamen met geluk
in de verte verstomd het geroep
in mijn hart niet

nooit


Nut

Ik keek naar beneden en zag een grote holteik zag gerafelde, bloederige randenpus droop langs mijn benenen ik beseftenee, is wistdat ik de leegte moest vullenmet alles dat kon helende lach van een kleinkindzijn handje in de mijnezijn (h)eerlijke antwoordende eerste zwaluwen en hommelsbomen vol bloesemsgesprekjes met jouw broer en zusseneindeloze wandelingen tussen bomen langs…Read more

In jou zie ik diepe pijn
je ogen zijn omfloerst
in jou zie ik verdriet
vermomd in gelatenheid
in jou zie ik onbegrepen voelen
waardoor jij je afreageert

in jou zie ik wanhoop
over uitzichtloze situaties
in jou zie ik starende boosheid
jij woordeloos gemaakt kind
in jou zie ik onzichtbaarheid
zo bescherm jij jezelf
in jou zie ik het ongewenst voelen
terwijl jij zoveel te geven hebt
in jou zie ik oneindig wantrouwen

in hen waar je loyaal aan blijft
in jou zie ik het stille schreeuwen
omdat je niet gehoord wordt
in jou zie ik de aanpassing
om er alsjeblieft bij te horen
in jou zie ik onbegrip
waarom ik, waarom toch


Maar bovenal zie ik JOU in jou
in jullie
in mij
als een glimmende

nevelsteen

Wat ben je bijzonder
waardevol

Ik zie jou




geluidloos 
fladderen vlinders
zoete balsem drinkend
ik kijk, ik voel, ik ben
in mij daalt een stilte neer
gracieus landt ze op mijn haar
bedekt het verscholen kind
met fluwelen vleugels
verzacht het hartzeer 
alsof ze zegt
het komt goed
het is goed
vertrouw
jezelf