anders dan de vorige jaren
voel ik mij leeg
dat beangstigd mij
niets voelen is erger dan veel voelen
dat laatste ben ik gewend
het hoort bij mij
het is de belichaming van wie ik ben
deze leemte in mij
biedt geen houvast
is onbegrensd
echo loos
geen omkadering van het gemis
wie ben ik nog
zonder bewogenheid
dus kom
kom mij raken
beroeren
kraak mijn hart opnieuw
kapot
tot een poel van jammeren
zich vormt en ik mij kan laven
want ik besef
zolang ik jouw fysieke afwezigheid
zo gruwelijk mis
blijf jij altijd bestaan
Kippenvel, 🫂🪽 zo intens gevoelig mooi vanuit jouw mooie hart❤️✨️
Dank je wel Silvia xxx
Lieverd hij blijft altijd bestaan, ik voel je hartepijn je strijd….
Ik hoop ooit dat er een tijd komt dat het makkelijker wordt voor je. ❤️
Hoi Eva,
Allang niks meer gevolgd van je verhalen..gewoon omdat ik de tijd er niet voor vrij maakte…
Mooi geschreven vanuit je hart..
Het gemis..ik hoop dat het wel steeds beetje bij beetje iets beter gaat met je.
Hey Yvonne, het gaat goed met mij, ik ga gewoon mee met de golven en geniet van het leven. Dank je voor het compliment xx