anders dan de vorige jarenvoel ik mij leegdat beangstigd mijniets voelen is erger dan veel voelendat laatste ben ik gewendhet hoort bij mijhet is de belichaming van wie ik bendeze leemte in mijbiedt geen houvastis onbegrensdecho loosgeen omkadering van het gemiswie ben ik nogzonder bewogenheiddus kom kom mij rakenberoerenkraak mijn hart opnieuwkapottot een poel van…Read more
Na vier jaar en negen maanden precies vandaag ben ik helemaal versmolten met het feit dat Kjell niet langer bij me is in een aards lichaam. Dat betekent niet dat ik hem niet mis. Zijn slungelige lijf, zijn onhandige knuffels, zijn puberbuien. Hij is overal. Als ik aan het klungelen ben op de pc ‘hoor’…Read more
loodgrijze luchthardnekkige mistniets blijft gespaardvan het vochthoofd en hart zwaartoch moet er nog iets moois zijn dat klopt.
Iets laat mij, tijdens het eten
op staan en naar buiten gaan
in de schemerige dauw
druppels aan een web
ik veeg het uit mijn gezicht
dan hoor ik ze
chaotisch, luidkeels roepend
naar elkaar, ik zie
ze nauwelijks, te donkergrijze hemel
Melancholie met een hoofdletter
ik schiet vol, als altijd
bij het horen van trekvogels
de tranen doen mij denken aan jou
ik luister en tuur, ontroerd
een gevoel van ontluistering
tezamen met geluk
in de verte verstomd het geroep
in mijn hart niet
nooit